venres, 30 de abril de 2010

EJEMPLO EDUCACIONAL DE UNA DIRECTORA INTELIGENTE

En un Instituto de secundaria, las alumnas habían adquirido la mala costumbre de besar los espejos para imprimirlos con las marcas de sus lápices de labios. Por las mañanas, los espejos de los baños de las mujeres amanecían llenos de "besos".
La directora publicó un comunicado, pidiendo a todas las alumnas que se abstuvieran de imprimir besos en los espejos porque recargaban el trabajo del personal de limpieza. Como si nada. Los espejos seguían apareciendo llenos de marcas de pinturas de labios.
Al final, la directora juntó a la mayor cantidad de alumnas que pudieron entrar al mismo tiempo en el baño de mujeres, y les explicó que quería mostrarles lo difícil que era para el personal de limpieza eliminar esas marcas todos los días. Le pidió a la señora de la limpieza que proceda con la tarea: la mujer de la limpieza tomó un trapo seco, y en lugar de usar un producto limpia-cristales, lo mojó varias veces en el inodoro, lo escurrió y procedió a sacar las marcas una por una. Cada poco volvía a mojar el trapo en otro inodoro, lo retorcía allí mismo y seguía limpiando hasta que todos los espejos quedaron totalmente brillantes.
Nunca más aparecieron mas marcas de labios en los espejos del colegio secundario.
Moraleja: hay “maestros” y hay “educadores”.
¿Tú que eres?
Gracias

domingo, 25 de abril de 2010

APRENDIZASE COOPERATIVO

A única maneira de facer posible aulas INCLUSIVAS, é dicir que podan aprender suntos alumnos moi diferentes, é estructurar a actividade da aula de maneira cooperativa.
  • O aprendizaxe cooperativo é unha condición e un instrumento a utilizar para a INCLUSIÓN.
  • Ten que ser unha finalidade do sistema educativo e un medio para desenrolar as COMPETENCIAS BÁSICAS.
  • Aprender alumnos xuntos e alumnos moi difirentes.
  • Cantos máis alumnos sexan autónomos para aprender, máis tempo teremos para atender ós que máis necesitan.
  • Posición asimétrica alumno-profesor. Posición simétrica alumno-profesor.
  • Os alumnos axúdanse mutuamente a aprender.
  • PARA APRENDER E FUNDAMENTAL CONTAR COA AXUDA DO PROFE, DO PROFE DE APOIO E DOS PROPIOS COMPAÑEIROS.
  • Lectura compartida, a pelota, a maleta, lápises ó centro, 
 Eu xa coñecía este video pero puxerono, ou mellor dito, puxoo José Ramón Lago para rematar o cursiño.
Espero que vós guste.

A REVOLUÇAO DOS CRAVOS

Hoje, o sol da liberdade brilha com fulgor. Mas há nuvens negras no horizonte e só as podemos manter afastadas se insistirmos em fazer deste día um dia de festa e, por isso, voltamos todos os anos.
A reflexao, porque a liberdade é um valor essencial e fundamental da nossa vida em sociedade que nos é muito caro. Só damos valor a algo quando o perdemos. E a Liberdade andou muito tempo perdida. Custou muito a reconquistá-la. E é por isso que a festejamos, celebrando a data em que a alcançámos, faz exactamente agora 36 anos.
Obrigado pela informação Carmen

DEFICIENCIA VISUAL



DEFICIENCIA VISUAL

BRAILLÍN.
Boa parte das aprendizaxes que realiza o ser humano, están baseados na visión. A carencia ou defecto na visión, polo tanto, repercutirá enormemente na interpretación que o suxeito realiza do mundo exterior, a súa representación da realidade será diferente á que teñen os videntes, nin mellor nin peor, distinta, pero ha de facilitarse.
É importante o tratamento temperán dos problemas graves de visión, que favorecerá o adestramento dos outros sentidos, grazas á estimulación polisensorial, e que permitirá o coñecemento e representación do mundo que lle rodea, e por conseguinte, a súa autonomía de acción.
No Decreto 320/96 do 26 de xullo, fálase de dous tipos de necesidades, unhas cun carácter transitorio, e outras cun carácter de estabilidade ou permanencia ao longo da escolarización.
As funcións do mestre de Pedagoxía Terapéutica serán de prevención, diagnóstico, tratamento, intervención e seguimento. Basicamente debe colaborar co resto do profesorado na atención individualizada dos alumnos con minusvalidez visual, responsabilidade que leva consigo a colaboración na realización da avaliación psicopedagóxica, que permitirá a identificación das necesidades educativas especiais que cada un deles presente. O devandito proceso orientará a proposta curricular axustada.

sábado, 24 de abril de 2010

O CIRCO DO SOL (SALTIMBANCO)

Xa fai moito tempo que vin o gran espectáculo que fan os do CIRCO DO SOL (Madrid, 2 de novembro de 2002), pero ainda me lembro de aquel día. Quedei alucinado ca maneira de traballar de estos "fenómenos". Menos mal, porque desta vez non pudo ser.
Luces e música fan que as acrobacias sexan diferentes.
O Circo do Sol, compañía canadense, con base en Montreal e dirixida por Franco Dragone.
O espectáculo Saltimbanco leva en escena dende 1992 e dende entón preto de once millóns de persoas xa puideron gozar do show, que visitou 75 cidades dos cinco continentes cun total de 5.000 actuacións. Saltimbanco explora "a experiencia urbana nas súas múltiples formas", pasando pola xente que vive na cidade, a súa idiosincrasia, as familias e grupos, as rúas e os edificios a través das acrobacias.

DEFICIENCIA AUDITIVA



martes, 20 de abril de 2010

xoves, 15 de abril de 2010

sábado, 10 de abril de 2010

LA PARÁLISIS CEREBRAL


La Parálisis Cerebral es una condición o incapacidad del niño debido a un desorden del control muscular, que produce dificultad para moverse y colocar el cuerpo en una determinada posición. Esto es debido a que antes o después del nacimiento una pequeña parte del cerebro del niño se daña, afectando a aquella parte que controla el movimiento. Los músculos reciben una mala información procedente de la zona del cerebro que se encuentra afectada y se provoca una contracción excesiva o por el contrario muy poca o nada. Sin embargo, los músculos no están paralizados.
Algunas veces el daño cerebral afecta a otras partes del cerebro provocando dificultad a la hora de ver, oír, comunicarse y aprender.
La Parálisis Cerebral afecta al niño de por vida. El daño cerebral no empeora pero a medida que el niño va creciendo, las secuelas se van haciendo más notables Por ejemplo, se pueden desarrollar deformidades.
La Parálisis Cerebral afecta a cada niño de manera diferente. Los niños afectados medianamente serán capaces de aprender a andar con una ligera inestabilidad. Sin embargo, otros pueden tener dificultades para usar sus manos.
Los niños afectados severamente de Parálisis Cerebral, pueden necesitar ayuda para aprender a sentarse y pueden no ser independientes en actividades de la vida diaria.
La Parálisis Cerebral se encuentra en todos los países y en toda clase de familias.
Estadísticamente, uno de cada 300 niños nacidos tiene o puede desarrollar una Parálisis Cerebral.
Todos los niños con Parálisis Cerebral se pueden beneficiar con un aprendizaje y un tratamiento precoz para ayudarles a su desarrollo; aunque esto no significa que el niño se cure, las secuelas pueden disminuir dependiendo, por una parte, de lo precozmente que se empiece a tratar al niño y, por otra, de la afectación cerebral que tenga. Cuanto antes se empiece con el tratamiento, mayor beneficio obtendrá el niño.

BELCHITE

A través de un paisaje recio del profundo Aragón, por la carretera que va de Teruel a Zaragoza, por Utrillas y Hoz de la Vieja, se llega al antiguo pueblo de Belchite, que conserva intactas todavía las ruinas de la Guerra Civil. Los espectros de las iglesias bombardeadas y las calles cegadas por los escombros han quedado como testimonio de aquel encarnizado horror.En este pueblo se sufrio lo suyo. Una historia de los dos bandos de la Guerra Civil, ganado y perdido tabique a tabique con la bayoneta desnuda. Poco antes de iniciarse la última batalla, unos padres mandaron a su hija, una niña llamada Ángeles, que fuera a decirles a sus tíos que estaban entrando en el pueblo los nacionales, pero cuando llegó a casa de sus tíos, los nacionales ya los habían fusilado, a ellos y a otros parientes. La niña volvió a su casa y se encontró con que sus padres también habían sido asesinados. Viéndose sola con toda su familia exterminada comenzó a correr bajo el fuego, dejó el pueblo atrás, atravesó la llanura, se perdió por los montes y no cesó de caminar junto a los bruñidos raíles del tren hasta llegar a Barcelona. Años después esta adolescente se casó con un anarquista catalán represaliado, que se llamaba Josep Serrat; la pareja vivió en el Poble Sec entre gente vencida y allí les nació un niño, que con el tiempo sería un insigne artista muy famoso. Joan Manuel Serrat acaba de crear unas canciones sobre versos de Miguel Hernández, otro ser inocente, muerto en una cárcel franquista, aplastado por el fanatismo de un tiempo atroz. Pude haberles contado a aquellos alumnos de literatura que sobre las ruinas descarnadas del viejo Belchite la primavera estaba depositando algunas flores sencillas, del mismo modo que han germinado en la voz de Serrat muchas palabras de amor desde el terror de aquella niña que huyó de la sangre y llegó al mar a través de una tierra muy dura.

GRACIAS CARMEN POR LA INFORMACIÓN

UN ARTICULO DEL PERIODICO "EL PAIS"

xoves, 8 de abril de 2010