sábado, 26 de febreiro de 2011

PRAZAS DE MESTRE EN ANDALUCIA

Andalucía presenta una oferta de 3.796 plazas para 2011
Ed. Infantil: 1.236                                   Primaria 1.163
Ped Terapéutica: 456                             Música: 196
Aud. y Len guaje: 118                            Inglés: 241

luns, 21 de febreiro de 2011

sábado, 19 de febreiro de 2011

R.A.E.

Tengo una duda sobre el reciente cambio que la Real Academia de la Lengua ha hecho en alguna de las reglas de ortografía.
Hasta ahora para diferenciar el adverbio SÓLO (con acento, significando solamente) del adjetivo SOLO (sin acento, sin compañía) se le ponía una tilde. A partir de ahora ya no se la tenemos que poner.
Entonces, decidme ¿Cómo interpretáis esta frase?
"He estado trabajando solo dos horas"
Muchas gracias.

venres, 18 de febreiro de 2011

SÍNDROME DE WILLIAMS

En 1961 el médico Dr. Joseph C.P. Williams describió los síntomas más destacado del síndrome de WILLIAMS como: expresión facial característica: nariz pequeña y respingada, barbilla reducida, un retraso mental leve o moderado, y un defecto coronario de nacimiento (estrechamiento de la aorta en las proximidades del corazón).
El síndrome de Willians es un trastorno de origen genético. Se presenta desde el nacimiento y afecta igualmente a hombres y mujeres.
Suelen tener bajo peso al nacer, el crecimiento es muy lento, y suelen tener dificultades para la lactación. Durante el primer año de vida suelen tener vómitos, diarreas, y constipados. Dolores de estomago, estreñimiento, duermen mal y generalmente lloran de noche sin motivo aparente. También pueden ser muy irritables debido a las concentraciones elevadas de calcio en la sangre.
Comienzan a caminar cerca de los 22 meses, a menudo sobre los talones, algo que suele persistir a lo largo de toda la vida (caminar extraño).
Cara de duendecillo, frente amplia, nariz pequeña, boca grande y abierta con labios gruesos, mentón pequeño, estrabismo, dientes pequeños y amplio espacio interdentario.
Son niños extremadamente amistosos, muy cariñosos. Falta general de miedo, les encanta la música, y son muy sensibles a las emociones de otros. Extraordinaria habilidad musical, visual y auditiva. Son extremadamente educados y respetuosos. Tienen dificultades viso-motrices (atarse lo zapatos, abotonarse la camisa...).

xoves, 17 de febreiro de 2011

IMAXINACIÓN, MOTIVACIÓN, INSPIRACIÓN,... QUE MÁIS PODEMOS PEDIR

Divulguemos creatividade e axudemos a potenciala. Tratemos de innovar utilizando a mellor ferramenta que temos, a creatividade. A inspiración é un dez por cento, o demais é traballo. polo tanto, traballemos. 
A imaxinación potencia creatividade e dalle de comer a inspiración ou a inspiración é parte da motivación e o resultado de ambalas duas é a creatividade? Non sei, sabelo ti?

MICELULACRATIVA

mércores, 16 de febreiro de 2011

MATANZA

 "A CADA PORQUIÑO 
CHÉGALLE O SEU SAN MARTIÑO"

domingo, 13 de febreiro de 2011

MATEMÁTICAS PURAS

ESTE AÑO TENDREMOS LA EXPERIENCIA DE CONTAR CON 4 FECHAS INUSUALES: 1/1/11, 11/1/11, 1/11/11, 11/11/11.
AHORA, PIENSA EN LO SIGUIENTE: SI TOMAS LOS DOS ÚLTIMOS DIGITOS DEL AÑO EN QUE NACISTE Y LE SUMAS LA EDAD QUE CUMPLES ESTE AÑO, TE DARA COMO RESULTADO 111.

CURIOSO, ¿VERDAD? ¿DE DONDE SALE ESTO ? … ¿ ALGUIEN LO QUIERE EXPLICAR?
 Gracias Cruz

sábado, 12 de febreiro de 2011

OPOSICIÓNS MAXISTERIO 2011

O conselleiro de Educación e Ordenación Universitaria, Xesús Vázquez Abad, anunciou hoxe a convocatoria de oposicións para acceder a prazas de mestres nas especialidades de Educación Infantil e Primaria. Estas prazas incluiranse na oferta de emprego público que se realizará probablemente no vindeiro mes de marzo. O obxectivo desta convocatoria é cubrir as necesidades do sistema educativo galego nunha etapa na que a matriculación está a aumentar.

PARÉCEME IMPOSIBLE

venres, 11 de febreiro de 2011

UNHA RISA

Queredes unha risa ou faivos falta sorrir un rato. Aquí temos moitas, collede unha.


mércores, 9 de febreiro de 2011

SANTA AGUEDA

OITO FRASES PARA REFLEXIONAR

Hoxe adiquei a tarde a navegar, e navegando navegando, cheguei e atraquei nun porto, onde había unha nave industrial cunha gran parede, na cal estaban "grafiteadas" unhas frases educativas que recollo a continuación. Non sabería dicir o nome do seu autor, nin a súa procedencia, pero cun pouco de atrevemento fágoas miñas.

• Se os nenos veñen a nós de familias fortes, saudables e funcionais, fan o noso traballo máis doado. Se eles non veñen a nós de familias fortes, saudables e funcionais, fan o noso traballo máis importante.
• Os nenos son como cemento fresco, calquera cousa que caia sobre eles deixa unha pegada.
• Ensinar nenos a contar é bo, pero ensinarlles o que realmente conta é mellor.
• Se ensinamos aos estudantes de hoxe como ensinamos onte, estámoslles a roubar o mañá.
• A docencia é a única profesión que crea a todas as outras profesións.
• Se un neno non pode aprender do xeito que ensinamos, quizais debemos ensinalos do xeito que eles aprenden.
• Por lei xeral, os profesores ensinan máis polo que son que polos que din.
• O mestre intenta ensinar sen inspirar no alumno o desexo de que aprender está a tratar de forxar un ferro frío.

Un saúdo

SISTEMAS AUMENTATIVOS/ALTERNATIVOS DE COMUNICACIÓN

Hai que diferenciar entre sistemas alternativos e aumentativos de comunicación. Os sistemas alternativos de comunicación son os que substitúen totalmente á fala (que non á linguaxe), polo que se refiren máis á linguaxe que á fala. Os sistemas aumentativos de comunicación son un complemento á fala, polo que se refiren máis á fala que á linguaxe. Na actualidade o concepto máis amplo de comunicación aumentativa (CA) inclúe todas aquelas opcións, sistemas ou estratexias que se poden utilizar para facilitar a comunicación de toda persoa que ten dificultades graves para a execución da fala. Así, o obxectivo máis xeral de la CA é instaurar ou ampliar as canles de comunicación social das persoas con alteración ou imposibilidade da fala, colaborando así a unha mellor calidade de vida.
Quen poden ser usuarios dos SA? Calquera persoa con dificultades graves para a comunicación vocal é candidata potencial á comunicación aumentativa, sen requisitos previos. Poderíase falar de tres grandes grupos de candidatos: 1- suxeitos que puideron desenvolver unha boa linguaxe, espontaneamente ou mediante rehabilitación, pero a expresión oral dos cales non é intelixible, ej: algúns xordos profundos e moitos suxeitos con parálise cerebral. 2- Suxeitos sen impedimentos a nivel de órganos fonoarticulatorios, que teoricamente poderían falar con normalidade, pero que non puideron desenvolver un bo sistema lingüístico, ej: suxeitos seriamente afectados de déficit mental. 3- Suxeitos que están afectados tanto a nivel de linguaxe como de fala, ej: plurideficientes.
Os SCA pódense clasificar en sistemas con apoio externo e sistemas sen apoio externo. Os SCA con apoio oriéntanse principalmente a mellorar o output ou produción da fala, de aí que recorran á axuda de sistemas ortográficos, pictográficos e informáticos, que suplan en todo ou en parte as deficiencias expresivo- articulatorias do suxeito. Os SCA sen apoio, como sistemas organizados xurdiron como axudas para desenvolver a linguaxe e a fala. Estes sistemas teñen a vantaxe de ser máis manexables, dinámicos, autónomos e económicos que os SCA con axuda.
- SCA con axuda: (necesitan apoios materiais externos o suxeito): 1- SOC (sistemas baseados na ortografía), 2- SPC (sistemas baseados nos pictogramas) como por exemplo o sistema BLISS, o SPC, El sistema rebus, o sistema PIC ou o sistema PREMAC. 3- SIC (sistemas baseados na informática), etc.
- SCA sen axuda: (non necesitan apoios externos ao suxeito): 1- Dactilología, 2- Lingua de signos, 3- bimodal (makaton, comunicación total de Scheffer), 4- La Palabra Complementada (LPC), etc.

MIRA O QUE DIN DA MARCA NESTLE


PROGRAMAS PARA MELLORAR A NOSA INTELIXENCIA

LOS PROGRAMAS DE MEJORA DE LA INTELIGENCIA.
Carlos Yuste Hernanz.

ISBN: 84-7869-168-5
286 páginas.

Se fundamentan, describen y valoran en este libro una docena de programas que de alguna manera tratan de mejorar lo que entendemos por Inteligencia. Aunque el libro comienza con una ambientación general al concepto de inteligencia y al universo de Programas de Modificación Cognitiva, tiene como finalidad más importante dar a conocer a profesores, psicólogos, pedagogos y educadores en general, los programas que tienen disponibles, tratados con suficiente amplitud y detalle como para hacerse una idea clara antes de seleccionar aquel que pueda interesar más y acudir a los materiales completos que necesita para su puesta en práctica.
Será muy útil a las personas que simplemente investiguen en el tema de la modificabilidad cognitiva desde una perspectiva aplicada a la educación.

luns, 7 de febreiro de 2011

CASO PRÁCTICO: CATHY

“Cathy, clasificada como retrasada mental profunda, tuvo muchas dificultades para adaptarse a su nuevo programa es¬colar. Durante los primeros meses lloraba y trataba de esca¬parse de clase a menudo. Su maestra optó por ignorar, en la medida de lo posible, su llanto y por llevarla de nuevo a su pupitre cuando trataba de salir del aula. Estos procedimien¬tos sirvieron para reducir el llanto y las escapadas de Cathy; sin embargo, la maestra comenzó a preocuparse por un nuevo comportamiento que planteaba un problema aún más grave: Cathy comenzó a vomitar a vomitar en la escuela. Al principio, ocurría ocasionalmente, pero, poco a poco, la fre¬cuencia fue aumentando hasta vomitar todos los días en clase.
La maestra consultó a un especialista de la conducta. Él pre¬guntó que solía ocurrir cuando Cathy vomitaba en la es¬cuela. La maestra dijo que casi siempre, había que enviarla a casa y que, a menudo no regresaba hasta el día siguiente. Basándose en esta prueba, se elaboró un plan conductual para eliminar el vómito. El plan era sencillo: se dieron ins¬trucciones a la maestra para que ignorase esta conducta de Cathy, limpiándola, si fuera necesario, pero actuando por lo demás, como si nada hubiera ocurrido. Tenía que felicitar a Cathy y premiarla si pasaba determinados periodos cortos de tiempo sin vomitar.
Al principio, parecía que el plan no funcionaría. Cathy vo¬mitó reiteradamente durante los primeros días. De hecho, el tercer día, vomitó o trató de hacerlo veintitrés veces. Sin embargo, después del tercer día, las cosas empezaron a me¬jorar. La frecuencia de los vómitos decreció rápidamente du¬rante los veintisiete días siguientes y el trigésimo día de utili¬zación del nuevo procedimiento pasó toda la jornada sin vo-mitar. No volvió nunca más a vomitar en clase”.

Preguntas:

¿Podemos considerar el plan de intervención como exitoso?

¿Qué piensa Cathy acerca de todo esto?

¿Por qué vomitaba Cathy?

¿Terminará por entender Cathy que la escuela no es un lugar dónde vaya a “ser escuchada”?

¿Se podría haber abordado la problemática desde otra perspectiva? ¿Cómo?

domingo, 6 de febreiro de 2011

xoves, 3 de febreiro de 2011