Hai que diferenciar entre sistemas alternativos e aumentativos de comunicación. Os sistemas alternativos de comunicación son os que substitúen totalmente á fala (que non á linguaxe), polo que se refiren máis á linguaxe que á fala. Os sistemas aumentativos de comunicación son un complemento á fala, polo que se refiren máis á fala que á linguaxe. Na actualidade o concepto máis amplo de comunicación aumentativa (CA) inclúe todas aquelas opcións, sistemas ou estratexias que se poden utilizar para facilitar a comunicación de toda persoa que ten dificultades graves para a execución da fala. Así, o obxectivo máis xeral de la CA é instaurar ou ampliar as canles de comunicación social das persoas con alteración ou imposibilidade da fala, colaborando así a unha mellor calidade de vida.
Quen poden ser usuarios dos SA? Calquera persoa con dificultades graves para a comunicación vocal é candidata potencial á comunicación aumentativa, sen requisitos previos. Poderíase falar de tres grandes grupos de candidatos: 1- suxeitos que puideron desenvolver unha boa linguaxe, espontaneamente ou mediante rehabilitación, pero a expresión oral dos cales non é intelixible, ej: algúns xordos profundos e moitos suxeitos con parálise cerebral. 2- Suxeitos sen impedimentos a nivel de órganos fonoarticulatorios, que teoricamente poderían falar con normalidade, pero que non puideron desenvolver un bo sistema lingüístico, ej: suxeitos seriamente afectados de déficit mental. 3- Suxeitos que están afectados tanto a nivel de linguaxe como de fala, ej: plurideficientes.
Os SCA pódense clasificar en sistemas con apoio externo e sistemas sen apoio externo. Os SCA con apoio oriéntanse principalmente a mellorar o output ou produción da fala, de aí que recorran á axuda de sistemas ortográficos, pictográficos e informáticos, que suplan en todo ou en parte as deficiencias expresivo- articulatorias do suxeito. Os SCA sen apoio, como sistemas organizados xurdiron como axudas para desenvolver a linguaxe e a fala. Estes sistemas teñen a vantaxe de ser máis manexables, dinámicos, autónomos e económicos que os SCA con axuda.
- SCA con axuda: (necesitan apoios materiais externos o suxeito): 1- SOC (sistemas baseados na ortografía), 2- SPC (sistemas baseados nos pictogramas) como por exemplo o sistema BLISS, o SPC, El sistema rebus, o sistema PIC ou o sistema PREMAC. 3- SIC (sistemas baseados na informática), etc.
- SCA sen axuda: (non necesitan apoios externos ao suxeito): 1- Dactilología, 2- Lingua de signos, 3- bimodal (makaton, comunicación total de Scheffer), 4- La Palabra Complementada (LPC), etc.
