luns, 5 de febreiro de 2018

PROCESO FACIAL DUN EXAME


GRAN LECCIÓN



Ella le preguntó: "¿Cuánto estás vendiendo los huevos?" El viejo vendedor respondió, $ 2 pesos por un huevo, señora.
Ella le dijo: 'Tomaré 6 huevos por $ 10 pesos o me iré'. El viejo vendedor respondió: "Ven y llévalos al precio que quieras". Puede ser, este es un buen comienzo porque hoy no he podido vender ni un solo huevo.
Ella tomó los huevos y se fue sintiendo que había ganado. Se subió a su lujoso automóvil y se fue a un elegante restaurante con su amiga. Allí, ella y su amiga, ordenaron lo que les gustaba. Comieron un poco y dejaron mucho de lo que ordenaron. Luego ella fue a pagar la cuenta. La factura le costó $ 1400. Dio $ 1500 y le pidió al dueño del restaurante que se quedara con el cambio.
Este incidente podría haber parecido bastante normal para el propietario, pero muy doloroso para el vendedor de huevos pobres.
La cuestión es,
¿Por qué siempre demostramos que tenemos el poder cuando compramos a los necesitados? ¿Y por qué somos generosos con aquellos que ni siquiera necesitan nuestra generosidad?
Una vez leí en alguna parte:
"Mi padre solía comprar productos simples a los pobres a precios altos, aunque no los necesitaba. A veces solía pagarles más. Me preocupé por este acto y le pregunté por qué lo hacía. Entonces mi padre respondió: "Es una caridad envuelta en dignidad, hijo mío"

domingo, 21 de xaneiro de 2018

LES SABLES ÉMOUVANTS


INSTRUCCIONES A MIS HIJOS

Jamás un conato de daros la vuelta 
Jamás una huida, por muchos que sean 
Jamás ningún miedo, y si acaso os diera, 
Jamás os lo noten, que no se den cuenta 
Jamás un “me rindo”, si no tenéis fuerzas 
Aunque fuese a gatas, llegad a la meta 
Que nadie os acuse… ¡miradme a la cara! 
Que nadie os acuse de dejar a medias un sueño imposible… (Si es que los hubiera) 
Yo no los conozco, Y mira que llevo yo sueños a cuestas 
Jamás, y os lo digo como una sentencia, 
¡miradme a la cara! 
Jamás en la vida paséis por el lado de cualquier persona sin una sonrisa 
No hay nadie en el mundo que no la merezca 
Hacedle la vida más fácil, ¡miradme! 
A cada ser vivo que habite la tierra 
Jamás se os olvide que en el mundo hay guerra 
Por pasar de largo sin gloria ni pena delante de un hombre 
Y no preguntarnos qué sueño le inquieta 
Qué historia le empuja, 
Qué pena lo envuelve, 
Qué miedo le para, 
Qué madre lo tuvo, 
Qué abrazo le falta, 
Qué rabia le ronda, 
Qué envidia lo apresa… 
Jamás, y los digo faltándome fuerzas, 
Si el mundo se para, 
Os quedéis sentados viendo la manera de que otro lo empuje 
Remangaos el alma, 
Sed palanca y rueda, 
Tirad de la vida vuestra y de quien sea, 
Que os falte camino, Perded la pelea contra los enanos 
No sed los primeros, 
Que os ganen los hombres que no tienen piernas 
No sabedlo todo, 
Dejad que contesten los que menos sepan 
Las manos bien grandes, 
Las puertas abiertas, 
Anchos los abrazos, fuera las fronteras 
Hablad un idioma claro, que se entienda 
Si estrecháis la mano, hacedlo con fuerza 
Mirando a los ojos, 
Dejando una huella 
Prestad vuestra vida, 
Regaladla entera 
Que a nadie le falte ni una gota de ella ¡Cantad! 
Que cantando la vida es más bella 
Y jamás, os hablo desde donde nazca 
El último soplo de vida que tenga, 
Jamás una huida, Por muchos que sean…

 Magdalena  Sánchez  Blesa

sábado, 20 de xaneiro de 2018

MARIA VICTORIA MORENO



María Victoria Moreno non naceu en Galicia nin tivo o galego como lingua materna. Pero viaxou cara a Galicia e cara ao galego, habitouno e convidou á súa viaxe a incontables mozas e mozos. 
A Real Academia Galega decidiu este sábado que o nome da autora da inesquecible Anagnórise se una á reducidísima lista de mulleres homenaxeadas no Día das Letras Galegas, ata agora só conformada por Rosalía de Castro (1963), Francisca Herrera Garrido (1987), e María Mariño (2007).
 A escritora á que se lle dedicará o 17 de maio do 2018 chegou a Galicia moi nova, con menos de 30 anos. Non viña da súa Extremadura natal, porque xa pasara por Barcelona e mais por Madrid, onde estudou Filoloxía Románica. 
A principios dos escuros anos 60 comezou a dar clase en Pontevedra, a que tras breves estadías en Lugo e Vilalonga tornaría na súa cidade e onde o seu nome ficaría ligado para sempre á historia de dous centros educativos, os institutos Valle-Inclán e Torrente Ballester, ao que cedeu a súa enorme biblioteca persoal. A autora optou por Galicia e a súa lingua. Elixiunas. E mantivo con elas "unha historia de amor", afirmaba María Victoria Moreno foi alumna de galego e ensinante, despois, mesmo cando o ensino da lingua propia de Galicia aínda estaba fóra da lei. Fíxoo, por exemplo, na Asociación de Amigos da Cultura en Pontevedra, en Vilagarcía ou no Ateneo de Ourense. 
Nos últimos meses do franquismo, lembra a Academia, a Policía chegou a retirarlle o pasaporte por colaborar coa "subversiva" institución ourensá. Pero o seu co galego era "simplemente, unha historia de amor", declarou en 1993. Optou por Galicia e a súa lingua. Elixiunas.

domingo, 14 de xaneiro de 2018

sábado, 16 de decembro de 2017

¿SI? ¿NO?


LUARCA

FARO

VIGO

Praia de Samil no ano 1973

PARA SONIA

El cortometraje Para Sonia, que ensalza la importancia del doblaje para los cinéfilos invidentes. 
Para Sonia es la enorme sorpresa que se llevó Sonia Ramírez, una actriz y locutora que ha conseguido dedicarse al cine, su mayor pasión desde niña, a pesar de ser ciega. Ella sabía que iba a participar en un corto, pero no sabía que la estaban esperando los actores de doblaje más conocidos de España para embarcarla en un fantástico viaje por la historia reciente del cine y la televisión interpretando para ella las voces de sus personajes más conocidos y con fragmentos de grandes bandas sonoras interpretadas por un quinteto de cuerda. 
Además de ser un homenaje al tesón de Sonia y a la labor de los dobladores, tan debatida en los últimos años por el auge del cine en versión original subtitulada, el corto ensalza la utilidad de la audiodescripción, los comentarios que describen todo lo que pasa en pantalla para que los espectadores con discapacidad visual puedan seguir el argumento de las películas.


TRABAJO


domingo, 3 de decembro de 2017