luns, 9 de febreiro de 2009

TEMARIOS OPOSICIÓNS MESTRES

Orden ESD/17/2009, de 13 de enero, por la que se regulan los temarios que han de regir en el procedimiento de ingreso, accesos y adquisición de nuevas especialidades a los cuerpos docentes establecidos en la Ley Orgánica 2/2006, de 3 de mayo, de Educación.

ROMARÍA DE SANTA ÁGUEDA

Este fin de semana (8 de febreiro 2009) estiven de romeiro, e dicir, fun a unha ROMARÍA, a romaría de Santa Águeda en Seixalbo (OURENSE). Paseino moi ben, comemos e bebemos, e ata bailei unha peza, coa miña sobriña Adriana.
Preto da capela de Santa Agueda montaron a romaría, unhas carpas, mesas, bancos, .... e unha "pulpeira". Non faltaron os da charanga "airiños de Ourense", creo que se chamaban así. O tempo acompañounos, non estivo de verán, pero non choveu nin fixo vento. Un día para lembrar.

sábado, 31 de xaneiro de 2009

O CAMIÑO DO REI

Esta entrada tivo a súa orixe nun correo mandado por unha antiga alumna: Karina. Grazas por manterme ben informado.
O Camiño do Rey é unha senda aérea construída nas paredes do Desfiladeiro dos Gaitanes en El Chorro, (Álora-Málaga). É un camiño pegado ao citado desfiladeiro cunha lonxitude de 3 km. e cunha anchura de 1 m. Este camiño está colgado nas paredes verticais do desfiladeiro e a unha distancia media de 100 m. sobre o río.
Este sendeiro construíuse porque Hidroeléctrica do Chorro, propietaria do Salto do Gaitanejo e do Salto do Chorro, necesitaba un acceso entre ambos os dous " saltos de auga" para facilitar tanto o paso dos operarios de mantemento como o transporte de materiais e a súa vixilancia.
As obras iniciáronse en 1901 e concluíron en 1905. O camiño comezaba xunto ás vías do tren de Renfe e percorría o Desfiladeiro dos Gaitanes, comunicando e facilitando o paso entre ambos os dous lados. Para inaugurar esta grande obra, en 1921, o rei Alfonso XIII desprazouse ata o lugar na presa do Conde do Guadalhorce cruzando para iso o camiño previamente construído. Foi a partir deste momento cando as xentes comezaron a denominar a aquel camiño como “Caminito del Rey”.
Co paso do tempo e como consecuencia do abandono e a falta de mantemento levou a esta importante e singular obra a deteriorarse de tal maneira que se fai case impracticable.
Precisamente foi a súa perigosidade unha dos factores que contribuiría á súa fama, numerosos excursionistas dirixíanse a El Chorro motivados por percorrer o Caminito. Isto propiciou numerosos accidentes (algúns mortais) ao longo dos anos e acrecentou a súa lenda negra.
No ano 1999 e 2000, producíronse varios accidentes mortais que custaron a vida a catro excursionistas, polo que ía, para evitar máis desgracias decidiu pechar os accesos ao camiño, demolendo a súa sección inicial co fin de evitar o paso dos visitantes. Actualmente está decretada a imposición dunha multa de 6.000 € ao que circule polo Caminito del Rey.
En 2007 estanse a realizar os estudios previos e proxectos necesarios (por parte do Ministerio de Fomento) para a súa completa restauración.
Este voladizo é perfectamente visible dende a vía férrea e todo aquel que o contempla sae admirado da súa arriscada construción e dos pintorescos paisaxes que dende alí se enxergan. Dende a estrada que une Álora con El Chorro, e á entrada do desfiladeiro, se pode ver un pequeno e pintoresco ponte que une a pasarela que discorre por ambas as dúas paredes. Pica na FOTO e verás que alucine. Non apto para aqueles que teñan vertixe (vértigo).

xoves, 15 de xaneiro de 2009

A AMIZADE NO MUNDO - Matt Harding

Que están facendo estos humanos? Bailando. Moitos seres humanos na Terra exhiben periodos de felicidade, e un dos métodos de demostrala é bailando. A felicidade e o baile trascenden as fronteiras políticas e ocurren prácticamente en todas as sociedades. Matt Harding viaxou a través de moitas nacións na Terra, comezou a bailar e filmou o resultado. O vídeo é quizá un exemplo drámatico de que os seres humanos de todo o planeta sinten un vínculo común como parte da súa especie. A felicidade é contaxiosa con frecuencia- poucas persoas son capaces de ver o vídeo anterior sen sorrir. Boíiiiiiiiiiiiiiiiiii....simo!

domingo, 11 de xaneiro de 2009

MANEIRAS DE TRABALLAR NA AULA CON NENOS/AS DIFERENTES

A intervención educativa nunca debe estar pechada a un modelo de organización determinado, senón que debe ter unha actitude aberta, crítica e de revisión do propio modelo, e de cooperación, realizando modificacións cando se considere necesario. Algunhas propostas de traballo na aula poden ser:
 GRUPOS FLEXIBLES: este modelo contempla diversos agrupamentos, xa sexa a nivel do propio grupo-clase ou entre os grupos dun mesmo nivel ou ciclo.
- O traballo individual: é a forma máis axeitada, e ás veces a única, de ensinar a algúns alumnos determinadas habilidades. Permite adaptar a intervención ás necesidades concretas do alumno na tarefa, ofrecéndolle axudas específicas segundo as dificultades, e o axuste real aos diferentes ritmos de aprendizaxe. - Traballo por parellas. - O pequeno grupo: promove o traballo cooperativo e a socialización. - O gran grupo: facilita información a moitos alumnos nun período curto de tempo. RECANTOS DE ACTIVIDADE E TALLERES:
- RECANTOS DE ACTIVIDADE: é un modo de organizar a aula, facilita a atención educativa aos a.c.n.e.e. nos primeiros niveis do ensino, pois posibilita unha atención individualizada e a intervención do profesorado de apoio na aula ordinaria.
- Recanto de xogo simbólico. - Recanto de experiencias. - Recanto de biblioteca. - Recanto de plástica e manualidades. Etc. - TALLERES: é o xeito de organizar ambientes escolares de forma que en cada espazo se realicen unhas actividades concretas. Talleres: - De prensa, de teatro, de reciclaxe, de plástica, de informática, do barro, etc.
Estas propostas son relevantes pois cambian a concepción de que en todo momento, todos os alumnos fagan o mesmo e ao mesmo tempo.
MONITORIZACIÓN - ENSINO TUTORADA.
A monitorización ou ensino tutorada consiste no aproveitamento da acción beneficiosa que outros alumnos poden exercer sobre a aprendizaxe de a.c.n.e.e. É en momentos puntuais do proceso educativo.
Neste traballo por parellas, un alumno recibe información próxima ao seu nivel de desenvolvemento real por un alumno que acaba de superar esa mesma necesidade educativa; ofrecéndolle estratexias e apoios que a el lle resultaron válidos.
 TRABALLO POR PROXECTOS.
Traballar por proxectos supón un xeito diferente de estruturar as actividades de ensino-aprendizaxe "ao redor dun problema" que se presenta, achegando ao alumno grande información que se atopa no ámbito, de maneira que os alumnos se converterán en protagonistas da súa propia aprendizaxe.
Un proxecto xorde da vida cotiá, da necesidade, da curiosidade, etc., dura o que os intereses ou a motivación dos alumnos dure. Un proxecto é un método de traballo na aula que nos permite contemplar os principios de globalización, socialización, individualización, ...
 MODELO BIPEDAGÓXICO E COOPERATIVO.
Dous profesores na aula facilitando o proceso de ensino-aprendizaxe. Colaboración entre diferentes profesionais que traballan con ese alumno.

domingo, 30 de novembro de 2008

martes, 25 de novembro de 2008

DIA INTERNACIONAL DEL LAICISMO Y DE LA LIBERTAD DE CONCIENCIA

Día Internacional del Laicismo y de la Libertad de Conciencia 2008 25 de noviembre de 2008

El 25 de noviembre de 1981 la Asamblea General de la ONU proclamó la Declaración sobre la eliminación de toda forma de intolerancia y discriminación por motivo de religión o convicciones.

Hoy, 27 años después, son muchos los países en los que la libertad de conciencia o convicción no es respetada. Las ideas religiosas son privilegiadas frente a las creencias no religiosas y otras convicciones. Gozando, además, algunas religiones privilegios frente a otras, dependiendo del país en que nos encontremos.

En España, apenas hemos avanzado en el respeto a la Libertad de Conciencia y a la separación de las confesiones religiosas del Estado. Por el contrario, estamos asistiendo a un multiconfesionalismo que, lejos de eliminar los privilegios de que venía gozando la iglesia católica, trata de extenderlos al resto de confesiones religiosas, especialmente las monoteístas (islámica, evangélica y judía).

Y todo ello sin aceptar la existencia de otras muchas personas que se declaran sin creencias religiosas, agnósticos o ateos y que, según datos del CIS (2006), suponen un 20% frente a un 27% de católicos practicantes, o un 2% que se declara de otras religiones, siendo el resto indiferentes. Es más, los jóvenes de entre los 15 y los 24 años, el porcentaje de indiferentes, ateos y agnósticos superaba, en 2005, el 45% y el de católicos practicantes se situaba, tan sólo, en el 10%.

Europa Laica (www.europalaica.com) y el Observatorio de la Laicidad (www.laicismo.org), han detectado, entre otras, las siguientes vulneraciones del principio de laicidad:

-Cuantiosas subvenciones a las iglesias (más de 5.000 millones de euros a la iglesia católica y 3 millones a las demás confesiones monoteístas).

-Enseñanza religiosa confesional en todos los centros de enseñanza, impartida por catequistas pagados por todos. Algo que nada tiene que ver con una formación que incluya lo religioso como un aspecto más de la filosofía, sociología e historia y de nuestra cultura.

-Falta de normativa que ampare el derecho a darse de baja o apostatar de cualquier organización religiosa.

-Presencia de símbolos religiosos que todavía permanecen en centros escolares y hospitales públicos, así como edificios administrativos, lugares todos ellos que deben ser de convivencia y respeto de todas las ideas o creencias.

-Ceremonias de carácter civil con símbolos religiosos (como tomas de posesión de altos cargos). La presencia de autoridades públicas que representan a todos, en actos confesionales de una religión particular, así como católicos funerales de Estado).

-Especial protección de las creencias religiosas en el Código Penal (Artículos 522 al 525) vulnerando el principio de igualdad. Y del incumplimiento por parte de fiscalía y de la judicatura, de la aplicación del artículo 515 de Código Penal, que trata de la prohibición del uso de técnicas de manipulación de la personalidad y que en algunos casos afecta a ámbitos relacionados con las confesiones religiosas.

Estas y otras situaciones tienen su fundamento en la pervivencia en España de un Concordato y unos Acuerdos, preconstitucionales, con la Santa Sede, que, junto a la Ley de Libertad Religiosa de 1980, sólo tienen en cuenta las creencias religiosas, en contra de lo dispuesto en el artículo 16 de la Constitución y la Declaración de Derechos Humanos y el Convenio Europeo de Derechos Humanos, que hablan de "garantizar la libertad ideológica, religiosa y de culto"

Ante esta situación el movimiento laicista exige:

-La derogación del Concordato y los Acuerdos con la Santa Sede, así como de la Ley de Libertad Religiosa.

-La promulgación de una Ley de Libertad de Conciencia que incluya las creencias religiosas como un aspecto más de las convicciones o ideas de la persona.

-Religión confesional fuera del ámbito escolar, así como todo tipo adoctrinamiento.

-La eliminación en el espacio público de los símbolos religiosos y la supresión de las ceremonias de Estado de carácter confesional, que deben convertirse en ceremonias civiles comunes a todos los ciudadanos.

-La eliminación de las subvenciones a las confesiones religiosas y el establecimiento de un sistema por el que los fieles de cada religión sufraguen los gastos de la misma.

-Una ley que garantice el derecho a darse de baja, apostatar y cancelar cualquier dato del registro de una confesión religiosa.

Para conseguir el avance hacia un Estado Laico, que respete toda convicción por igual y que no privilegie ninguna confesión, es necesario un movimiento laicista fuerte, por lo que llamamos a la unión de todos los laicistas en España con Europa Laica y sus organizaciones territoriales y grupos locales, para fortalecer el laicismo, defendernos de las vulneraciones a la Libertad de Conciencia y para trabajar e impulsar la emancipación laica y los derechos cívicos de todo ser humano.

Madrid, 24 de noviembre de 2008

luns, 24 de novembro de 2008

domingo, 23 de novembro de 2008

LA EDUCACIÓN INCLUSIVA

DEFINICIÓN DE EDUCACIÓN ESPECIAL

Entendemos a educación especial como o conxunto de recursos persoais e materiais postos a disposición do sistema educativo, para respostar axeitadamente as necesidades dos alumnos, tanto necesidades temporales como necesidades permanentes. Este é o motivo, polo que debemos pensar nunha educación máis aberta o dinamismo, que permita a inclusión na aula dos apoios, cambios de roles no profesorado, actitude optimista de cara os logros dos alumnos con necesidades, etc. Moitos enlaces de educación especial. Educación especial en Wikipedia.

COMENZANDO O TRABALLO DE BLOG

Hoxe, día 23 de novembro de 2008, comezo un blog, blog persoal, no que pretendo incluir información sobre educación, e máis detidamente, sobre educación referente o ámbito de alumnado con necesidades específicas de apoio educativo. Estou moi verde nesto de traballar con un blog, polo que pido disculpas polos fallos que poda ter. Terei que pedir axuda a algúns compañeiros e compañeiras, para que me den unhas nocións do blog, para seguir investigando. O que teño é moita ilusión de comezar a "bloguear". A ilusión é moi importante